[BABESTUTAKO EDUKIA] Naturak gure tokian jartzen gaitu

Irudikatu, ura zuen lana (egitekoen mul­tzoa) dela eta bertan dauden harriak zuek zaretela. Galdetu zuen bu­ruei: Non zaudete? Non daude harriak? Ur azpian zereginek itota? Bazt­errean, guztien artean urari bi­de­a egiten? Bata bestearengandik urruti? pilatuta? 

Eginbeharren zurrunbiloan ha­rra­­­patuta gabiltzan ho­ne­tan, naturak, zurrunbilo ero­aren soinua isil­tzen du. Gel­ditzera gonbidatzen gaitu, benetan garrantzitsua dena, funtsezkoa den hori gogoratuz. Bizitzara ekar­tzen gaitu.

Nork ez du izan mendira joan eta denbora gelditzearen sentsaziorik? Non gauden, nola eta norantz eman nahi ditugun hurrengo urratsak pen­tsatu eta sentitzeko parada. Naturan dugu aliatu paregabea lan taldeetan aritzeko mo­duak aztertu eta hobetzeko bideak topatzeko. Non  eta no­la be­har dute egon harriak (guk), errekak (proiektuak) be­re bidea egiteko? Nola gaude, eta garrantzitsuena dena: non eta nola egon nahi dugu? 

Gelditu gaitezen momentu bat, isil­­du soinua. Horrela ba­karrik entzun ahal­ko dugu be­netan behar duguna.