Alkoholismoa bizi zuten pertsonak biltzen hasi eta Alkoholiko Anonimoen Santa Barbara Taldea sortu zuten orain dela ia 42 urte Hernanin. Bi urte beranduago, gutxi gorabehera, bilera horietara joaten zirenen senideak ere biltzen hasi ziren. «Beraiek ere laguntza eta babes beharra baitzuten gaixotasunari aurre egiteko eta horrela sortu zen Gure Babesa taldea», azaldu dio Kronikari Mariak, Gure Babesako taldekideak.
Mariak argi du gaixoa bakarrik ez dela gaixo dagoena, baita berarekin bizi dena ere. «Eta askotan, gu askoz ere gaixoago gaude», nabarmendu du. Hori horrela, egoera lasai hartzen ikasi behar dela dio. «Gaixoa alteratuta baldin badago, eta gu ere bai, egoerak okerrera egingo du. Lasaitu egin behar dugu, erraza ez den arren, ahal den ondoen bizitzeko». Hori da batez ere, taldean lantzen dutena.
Esperientziak kontatu eta aholkuak emateko asteazkenero izaten dituzte ateak zabalik Sandiusterriko lokalean, 18:30etatik 20:00etara. Alkoholismoari buruzko liburuak ere irakurtzen dituzte eta irakurritakoari buruz hausnarketa egiten dute ondoren. Asko ikasten dela dio Mariak. 27-28 urte daramazki eta bilera askotara joan eta gauza asko ikusita, indartsu egin dela dio. Eta orain beste batzuei laguntzeak ere indarra ematen diola aipatzen du.
Alkoholismoa, gehiago landu beharreko gaia
Hernanin arazo haundia dago alkoholarekin, Mariaren esanetan. «Festa pila bat ditugu eta dena ospatzen dugu alkoholarekin». Instituzioen aldetik, berriz, ez dela askorik egiten dio Gure Babesako kideak. «Lehen eskoletara-eta hitzaldiak ematera joaten ginen behintzat, orain ezta hori ere».
Gure Babesara Hernaniko jendeaz gain, Andoain, Urnieta, Astigarraga eta Martutenetik joaten dira, besteak beste. Herriko jende asko kanpora joaten dela ere azaldu du Mariak jendeak esango duenaz edo pentsatuko duenaz lotsatuta. Alkoholismoarena, oraindik, gai tabua dela dio Mariak. Eta bera ere herritik kanpoko bileretara joaten zen lehen, baina orain ez zaio inporta jendeak esaten duena. «Urte asko dira, asko ikusi eta ikasi dut eta orain indartsu nago», aitortu du. Gainera, azpimarratu du kontuan izan behar dela bilera horietan guztietan anonimatoa sakratua dela. «Hemendik kanpo ikusten garenean, agian ez gara agurtu ere egiten».
Sendatzen ez den gaixotasuna
Asko eta asko izan dira Gure Babesatik pasa direnak, baina konstantziarekin jarraitzen dutenak ez dira hainbeste Mariaren hitzetan. «Gaixotasun hau ez da sendatzen, egin daitekeena da gelditu. ´Xomorroak` lo hartu dezake, baina hor dago, eta aurreneko tragoa hartuta piztu egingo da berriz. Gaixoa ´sendatu` dela ikustean, senide askok uste du bere lana egin duela eta ez dira gehiago etortzen, baina gaixoa berriz erori daiteke eta orduan izaten dira komeriak».
Gakoa pazientzia edukitzea dela dio Mariak: «Askok barita magiko bat ematea nahi dute, konponbidea nahi dute segituan eta hori ez da posible. Ikasi behar da baita ere, ezin dezakegula dominatu gaixoa eta beraiek ez badute nahi, ez dutela utziko. Beste askok berriz, pentsatzen dute gaixoaren arazoa dela eta berak konpondu behar duela eta hori ere ez da kontua».
«Oso zaila da ulertzea gaixotasun bat dela»
Mariaren esanetan, oso zaila da ulertzea alkoholismoa gaixotasun bat dela. «Izan ere, gaixotasun bat bada, zergatik ez joan sendagilearengana eta berak sendatu dezala, ezta? Ez duzu onartu nahi, zure buruari kontra egiten diozu. Eta gaixoa gelditzen denean eta ondo dagoenean, berriz, gorrotoa eta errezeloak dituzu... Orduan etapa berri bat barneratzen ikasi behar da eta hori ez da bilera bat edo birekin lortzen».
Jendeak erraz hitz egiten duela gaineratu du: «Kanpotik askok esaten dizute, zergatik ez duzu uzten? Baina ez da hain erraza, sentimendu asko daude tartean. Eta pertsona bat maite duzunean, ez duzu lurpean ikusi nahi eta borrokatu egiten duzu».