«Nicolas Colberg erabili dut, ez bainaiz historialaria»

Kronika - Erredakzioa 2015eko otsailaren 14a

Argitaratuko duen bosgarren obra izango da El sueño de Ni­co­las Colberg. Ciudad Ducal de Loe­ches Nobela Sari Nazionala ira­ba­zi berri du Miguel Usabiaga her­naniarrak, eta horri esker kaleratuko du azken lan hau. Ha­la ere, seigarren bat ere argi­ta­ra­tzeko pronto daukala azaldu du.

Brigadista poloniar baten omenezko nobela
«Informazio iturri izan dut aita, baina oraingoan, urrundu egin nahi izan dut; fikzioa egin», azaldu du Usabiagak. Aitaren memoriak argitaratu zituen La Joven Guardia liburuan; Marcelo Usabiaga borrokan aritu zen Gerra Zibilean, eta urteak egin zituen Burgosko kartzelan.
«Oraingoan ere aitak kontatutakotik hartu dut ideia. Kon­tatu zidan nola Asturiasen zirela, eta Errepublika dagoeneko galdua zegoela, gazte poloniar bat ezagutu zuen, JSU (sozialistak) eta Frente Popularraren ar­teko bileretan, han zebilena. Ez­ta­­baidan aritu ziren, itsa­sotik ihes egin, ala Leongo men­di­aldera jo. Han galdu omen zuen gazte haren pista.  Nicolas Col­berg izena zuela gogoratzen zuen aitak. Galizian izan zela bazekien, JSUren asanblada ba­te­­an, frankistak altxa ziren egunean. Albiste hori topatu nuen garaiko El pueblo gallego egunkarian, eta jakin nuen Adolfo Golber zela gazte hura, judua eta poloniarra, Madrilen ikasle ze­bi­lela Gerra Zibilak harrapatua. Jakin nuen Leongo mendietan ba­rrena ihes egitea lortu zuela, eta Valentzian eta Bar­tze­lo­nan erre­publikaren alde bo­rro­­kan jarraitu zuela. Baina ezin izan nuen gehiago jakin. Ho­rre­gatik erabili dut nobelan Nicolas Colberg izena, ez bainaiz historialaria».

«Kajoiaren teknika erabiltzen dut idazteko; egindakoa gorde, eta denbora bat pasa arte itxoin, funtzionatzen duen ikusteko».


Aitaren oroitzapena du abiapuntu nobelak, baina fikzioa dela azpimarratzen du Usabia­gak. Ideal iraultzaileak dituen egungo gazte bat da protagonista, Nicolas Colberg hura zein ote zen jakin nahian iker­tzen hasten dena. Neska gazte poloniar bat ezagutzen du, eta hark ere ikertzen laguntzen dio, Colberg Poloniara itzultzen baita, fikzio honetan. «Ikerketak aurrera egin ahala, gazte honek aurre egin behar izango die bere idealei. Izan ere, Colberg, ezkertiarra eta sozialista, Stalinismoak za­palduko du Poloniara itzultzean; defendatzen dituen ideal iraul­tzaileen inguruan hausnartzera bultzatuko du gaztea».

«Informazio iturri izan dut aita, baina oraingoan, urrundu egin nahi izan dut; fikzioa egin».

El Caso Martanaren bigarren zatia, eta Pikoketako gertaerak
Usabiaga arkitektoa da ofizioz, baina gustatu egiten zaio idaztea. «Etengabe idazten dut, eta denbora luzez. Kajoiaren teknika erabiltzen dut idazteko; egin­da­koa gorde, eta denbora bat pa­sa arte itxoin, oraindik fun­tziona­tzen duen ikusteko. Izan ere, ba­tzuetan entusiasmoa da etsairik haundiena. Ez dago presarik ez edukitzea bezelakorik».
Azken obra hau idatzita zuen duela 5 urte, baina aitaren me­mo­riek eta El alcalde de Floris­dorf nobelak aurrea hartu zioten. Orain, beste bat ere badu ar­gi­taratzeko puntuan, Los Libros de la Catarata argitaletxearekin. «Iker­keta lan bat egin nuen gerraren aurreneko egu­netan Pikoketan gertatutakoaren in­gu­ruan. Han fusilatu zituztenei omenaldi bat egin nahi nien». Bestalde, El Caso Martana nobelaren bigarren zatia ere prest du; Operación Puerto kasuarekin lotua, ziklismoaren inguruko nobela beltza. 

Kronika egunero, euskaraz eta doan jasotzen segi ahal izateko, Kronikakide gehiago behar dira, eta zer esanik ez, proiektu komunikatibo sendo eta profesional bat garatu nahi badugu.
Egin zaitez KronikaKide!